(7) De heilige drie-eenheid bij de bestrijding van teveel stress

Als je mijn blogs wilt blijven volgen subscribe jezelf dan onderaan deze pagina

In mijn eerder blogs heb ik aangegeven dat ‘teveel stress’ niet simpel weg gedefinieerd kan worden als iets psychisch, iets sociaals of iets fysieks. Mens-omgevingsinteractie als totaal is ontregeld en grijpt in op veel facetten van je leven. Biologisch gezien is er een minder goed functioneren van je aandacht, verhoogde en vaak blijvende spierspanning, verhoogde (of verlaagde!) prikkelbaarheid en hyperactiviteit of juist totale uitputting.

Omdat deze ontregeling een eigen leven kan gaan leiden – de ervaren ongemakken worden op zichzelf ook weer een stressbron- moet je beginnen met maatregelen om de negatieve spiraal te verminderen. Mijn inziens bestaan deze maatregelen uit: 1) meer rust en daarin beter ontspannen, 2) minder piekeren, 3) meer bewegen.

Rust en ontspannen
Als er echt sprake is van chronische stress of overspannenheid -zie voor de criteria de blog van vorige week- dan mag je beginnen met het nemen van significant meer rust. Maar deze rust werkt pas als je daarin ook beter ontspant. Met beter ontspannen bedoel ik dat je in rust ook daadwerkelijk niet meer bezig bent met verwerken van prikkels en meer op je lichaam gaat letten. Dus niet teveel TV of heftige films, zeker niet teveel internet en smartphone. Wel yoga, ademoefeningen, wandelen, zonnebaden of andere baden, makkelijke boeken lezen (zonder achtergrond rumoer) of massages nemen! (zie deze Nieuwsbrief hierover).

Meer rust wil niet per definitie zeggen stoppen of minderen met werk. Daarop kom ik nog terug in een aparte blog. Het gaat in ieder geval om de kwaliteit van de rust; die moet beter worden.

Voor veel overspannen mensen is rust nemen een hele opgave (laat staan daarin echt ontspannen). Ze voelen zich immers onrustig en opgejaagd.

Meer ontspannen betekent ook beter leren slapen. Ook hierop kom ik nog wel eens terug.

Minder piekeren
Tja, dat is makkelijk gezegd, minder piekeren, maar niet eenvoudig te realiseren op commando. Toch is dit wellicht het meest essentiële onderdeel, want via piekeren onderhou je je eigen stress. Piekeren heeft bijna net zoveel invloed op onze stresshormonen als ware gebeurtenissen vanuit de buitenwereld.

Als het echt niet alleen lukt om te minderen met piekeren kun je gebruik maken van een psychotherapeut of coach. Het onder ogen zien van de dilemma’s uit je leven en het leren om gebeurtenissen beter te relativeren kan van onschatbare waarde zijn. Er zijn technieken om problemen waarover je ligt te tobben een behapbare plek te geven. Zie op www.beweging.tv bijvoorbeeld de film over de R.E.T.-techniek. Of over de A.C.T.-techniek.

Maar ook meditatie (volgens ‘mindfulness’) is een hele goede manier om je geest te dimmen. Het vraagt geduld en oefening om resultaat te boeken, maar daar heb je dan wel de rest van je leven profijt van. Over mindfulness in relatie tot minder piekeren en beter ontspannen ga ik nog veel meer schrijven. Zie mijn aanbod op dit gebied.

Meer bewegen
Meer bewegen is vooral nodig om de hoge waardes aan stresshormonen in het bloed een nuttige functie te geven. Hormonen als Adrenaline en vooral Cortisol hebben hierbij een belangrijke  functie. Het gaat dan om bewegingen die het hart sneller doen kloppen (‘cardio’) en om bewegingen die een spierversterkend effect hebben. Bij (stevige) intervaltraining vindt beide plaats. Meer bewegen is echt essentieel! Het maakt ook dat je minder kwetsbaar wordt en de hoeveelheid stresshormonen verminderd.
Over bewegen en oefeningen start ik vanaf september aparte blogs via Beweging.tv om u te motiveren hier echt werk van te maken.

Casus: De congres-organisator
Mieke is een gedreven medewerkster van een congres-organisatiebureau. In haar werk is het hollen of stilstaan. Ze heeft redelijk veel invloed op de inhoud van haar werk, maar niet op de hoeveelheid werk. Het is hollen of stilstaan, waarbij het eerste meer voorkomt als het laatste. Sinds ruim een jaar heeft ze, na een lange single-periode, een nieuwe relatie. Haar vriend brengt twee tieners in, een jongen van 13 en een meid van 15. Deze brengen regelmatig het weekend bij hen door en natuurlijk een groot deel van de vakantie. Leuke kinderen, maar Mieke is op die dagen vrijwel de controle kwijt over haar tijd en huis. Na een botsing met een collega is ze last gaan krijgen van vroeg wakker worden en plotselinge huilbuien uit het niets. Ze is prikkelbaar, kan nog maar moeilijk zaken relativeren en ze voelt zich voortdurend gehaast en ze krijgt steeds meer last van haar nek en schouders. Op het werk neemt ze geen pauzes, maar ook thuis komt ze steeds moeilijker tot rust. Voor sport/bewegen is ze tegenwoordig meestal te moe.

Mieke vertoont duidelijk de symptomen van overspannenheid. Ze komt steeds moeilijker tot rust; dit blijkt ook duidelijk uit de biofeedbackmeting. Ze zal –tegen haar eigen gevoel in-  meer rust moeten gaan inbouwen en daarin veel beter moeten leren ontspannen. Daarnaast is coaching nodig om betere beslissingen te kunnen nemen m.b.t. haar werk en haar privé-situatie. De ontspanning en coaching zal leiden tot beter relativeren van haar situatie. Op haar werk moet ze echte pauzes gaan inbouwen; b.v. een wandeling tijdens de lunchpauze.
(wordt vervolgd).